03
2011
Jest taki dzień
Który jest dniem
Którego nie ma
Jest taka noc
Która jest nocą
Której nie ma
Jest takie życie
Które jest życiem
Którego nie ma
A my jesteśmy…
Jak nadać znaczenie dniom
Nocom, życiu
Których nie ma
Trzeba przywołać obrazy z dzieciństwa,
Własne lęki, obsesje zamienić na sztukę
I iść śladami Louise Bourgeois:
“Umiejętność przywołania i przełożenia na język sztuki obrazów z dzieciństwa jest przywilejem artysty. Zwykli ludzie tego nie potrafią.”
fot.wikimedia
“Dzieło sztuki nie przywołuje wyjaśnienia, musi mówić samo za siebie. Może być przedmiotem wielu interpretacji, ale tylko jedno artysta miał na myśli.(…)
Jedyna odpowiedzialność to absolutna prawda wobec siebie.”
“…codziennie człowiek jest zmuszony pozostawić za sobą swoją przeszłość lub ją zaakceptować. Ten, kto nie może jej zaakceptować, zostaje rzeźbiarzem”
“Sztuka bierze się z naszych potwornych porażek i strasznych potrzeb. Pokazuje ona trudności w odnalezieniu własnej tożsamości, ponieważ jest osobą pogardzaną. Wszędzie na świecie panuje pogarda i potrzeba akceptacji. To nie dostarcza satysfakcji. Sztuka jest możliwością poznania samego siebie.”
Ostatni film Almadovara “Skóra, w której żyję” przywołał twórczość Louise Bourgeois. Kontrowersyjna, wielka, nieprzewidywalna… dla której sztuka była wszystkim, a przede wszystkim ratunkiem przed światem, który zbyt dotykał… Oglądałam jej prace w warszawskiej Zachęcie w 2003 roku i mam je w sobie do dzisiaj…
19
2011
Zapraszam na wystawę moich prac zatytułowaną “Nadbużański pejzaż” w dniu 23 października br. w godz. 7.30-20.00. Wystawa odbędzie się w klasztorze Braci Mniejszych Kapucynów przy kościele św. Antoniego w Białej Podlaskiej. Spotkanie z autorką zaplanowane jest na godz. 16.30. Serdecznie zapraszam!
22
2011
Biorę również udział w Prezentacjach bialskiego środowiska plastycznego – Spotkanie Bialskich Plastyków. Wernisaż 25 czerwca br. w Galerii Podlaskiej. Wystawa zorganizowana w ramach obchodów Dni Białej Podlaskiej.
Moje obrazy, które możecie zobaczyć na niniejszej wystawie:
22
2011
Zapraszam do warszawskiej Galerii Wieża na wystawę z cyklu VIII Ursynowskie Spotkania Twórców . Wernisaż wystawy odbył się 17 czerwca, a wystawa potrwa do 4 lipca. Udział bierze 52 artystów, między innymi: Włodzimierz Dawidowicz (kurator wystawy), Kazimierz Furga, Larysa Jaromska, Paweł Lasik, Mikołaj Malesza, Franciszek Maśluszczak, Katarzyna Orthwein, Jan Stanisław Wojciechowski.
“Udało się stworzyć miejsce, które jest znaczącym punktem na mapie Warszawy-jest rozpoznawalne nie tylko jako Galeria ale też miejsce spotkań artystów” – pisze we wstępie do katalogu wystawy Maria Wollenberg-Kluza.
Relacja z wernisażu i galeria zdjęć w serwisie Artinfo.pl
18
2011
“W coachingu chodzi o jak najlepsze wykorzystanie własnych możliwości przy indywidualnym i osobistym wsparciu osoby, która będzie stawiać przed Tobą wyzwania , stymulować i prowadzić na drodze stałego rozwoju”.
Gerard O-Donovan
Rolą coacha jest pomoc w stawaniu się sobą, pokonywanie własnych przyzwyczajeń, ograniczeń, walka ze stereotypami. Techniki związane z tym procesem polegają na wydobyciu mocnych stron ludzi, promują rozwój nowych strategii myślenia. W zasadzie wszystkie działania polegają na “otwieraniu się” na świat, uruchamianiu wyobraźni i wyszukiwaniu niebanalnych rozwiązań.
A jaka jest definicja sztuki?
“Cechą istotną sztuki jest tworzenie pojęte jako wykraczanie poza to, co zostało dotychczas ukształtowane, a więc NOWOŚĆ”. Tak pisał w swoim artykule “Czy można studiować sztukę?” Tadeusz Walentowicz. Sztuka to “muzeum wyobraźni” (A. Malraux), fabryka pomysłów, docieranie do harmonijnego ładu lub twórczego działania. Czy nie brzmi to znajomo? Czy można zastąpić coacha po prostu kontaktem z dziełem sztuki: obrazem, filmem, muzyką, dobrą literaturą itd.